Amcazâde Hüseyin Paşa Külliyesi, tarihi ve mimari açıdan zengin bir geçmişe sahip olup, İstanbul'un Fatih ilçesinde yer almaktadır. Bu külliye, medrese, mescit, kütüphane gibi çeşitli yapılarıyla dikkat çekmektedir. 17. yüzyılın sonlarına tarihlenen bu yapı, dönemin mimari üslubunun ve eğitim anlayışının bir yansıması olarak karşımıza çıkmaktadır. Külliye, hem estetik hem de işlevsel özellikleriyle Osmanlı mimarisinin önemli örneklerinden biridir ve zamanla geçirdiği onarımlar ile günümüze kadar ulaşmayı başarmıştır.

Amcazâde Hüseyin Paşa Külliyesi'nin bazı özellikleri:

• Konum ve Yapı: Fatih ilçesinde, Saraçhane sınırları içinde yer alır ve medrese, mescit, sebil, kütüphane, şadırvan ve sıbyan mektebinden oluşur.
• Yapım Yılı ve Mimar: 1697-1702 yılları arasında Sadrazam Amcazade Hüseyin Paşa tarafından Mimarbaşı İbrahim Ağa'ya yaptırılmıştır.
• Eğitim Amacı: 1112 (1700) tarihli vakfiyeye göre, daha çok kıraat ve tecvid öğretimi yapmak amacıyla kurulmuştur.
• Onarımlar: 1718, 1755, 1872, 1896 ve 1940 yıllarında çeşitli onarımlar geçirmiştir. 1966 yılında ise müze haline getirilmiştir.
• Mimari Özellikler: Barok üslubun Türkiye'de kendini göstermeye başladığı bir dönemin eseri olup, daha çok klasik çizgilere bağlı kalınarak meydana getirilmiştir.
• Avlu ve Yapı Düzeni: Külliyenin yapıları, kesme taş ve tuğladan yapılmış olup, geniş avlunun çevresine serbest bir düzende yerleştirilmiştir. Avlunun ortasında bir şadırvan bulunur.
• Mescit: Üç tarafını çevreleyen yirmi iki mermer sütunlu revakı ile avluya hâkim konumdadır.
• Kütüphane: Kare planlı, iki katlı ve tek kubbeli bir yapıdır.
• Sıbyan Mektebi: Kubbeli iki bölümden oluşur ve altında mahzenli dükkânlar bulunur.