Asklepios Mabedi, antik dönemin en önemli sağlık merkezlerinden biri olarak, mimari açıdan dikkat çekici özelliklere sahiptir. Bu tapınak, hem dini bir yapı olarak işlev görmüş hem de hastaların tedavi süreçlerine katkıda bulunmak amacıyla tasarlanmıştır. Kutsal alanları, çeşitli yapıları ve düzenlemeleri ile hem estetik hem de işlevselliği bir araya getirir. Ziyaretçileri, mimarisiyle büyüleyen bu mabedin detaylarına göz atmak, antik dönem inançlarının ve sağlık anlayışının nasıl şekillendiğini anlamak açısından önemli bir fırsattır.

Asklepios Mabedi'nin mimari özelliklerinden bazıları şunlardır:

• Kutsal yol. Virankapı’dan başlayan, iki bin yıl sonra bile kullanılabilir durumda olan kemerli kutsal yol, yaklaşık 950 metre uzunluğundadır.
• Büyük meydan. Kutsal yolun sonunda, yan yana çıkan ve birkaç basamaktan oluşan üç ayrı merdivenle inilen geniş bir meydan bulunur.
• Tiyatro. Tek yürüme düzlemli ve birbirlerinden merdivenlerle ayrılan beş bölümlü, 3.500 kişi kapasiteli bir tiyatrodur.
• Kütüphane. 200.000 yazma eserle dönemin en büyük ikinci kütüphanesidir.
• Encoimaterion. Hastaların rüya görmek için yattığı odalara verilen addır.
• Büyük alan (tören yeri). Kayalıklar üstünde bir Asklepios tapınağı, teşhis ve uyku odaları, kutsal çeşme ve havuzların yer aldığı bölümdür.

Ayrıca, mabetlerde su, güneş, hava ve çeşitli tedavilerin uygulandığı, rüya yoluyla telkinlerin gerçekleştirildiği uzun sütunlu koridorlar da bulunur. Asklepios Mabedi'nin mimari özellikleri, farklı bölgelerde bulunan mabetler arasında değişiklik gösterebilir.