Alaaddin Tepesi, tarihi boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış ve Konya’nın kültürel zenginliğini yansıtan önemli bir nokta olmuştur. Erken Tunç Çağı’ndan günümüze kadar uzanan geçmişi, bu tepenin sadece bir yerleşim yeri değil, aynı zamanda bölgenin tarihsel ve stratejik bir merkezi olduğunu göstermektedir. Farklı dönemlerde farklı uygarlıkların izlerini taşıyan bu alan, ziyaretçilerine tarihi bir yolculuk sunmaktadır.

Alaaddin Tepesi'nin tarihi, Konya’nın en eski yerleşim dönemlerine kadar uzanmaktadır. Tepenin tarihçesi şu şekilde özetlenebilir:

• Erken Tunç Çağı. 1941 yılında Türk Tarih Kurumu'nun yaptığı kazılar sonucunda, Alaaddin Tepesi üzerindeki ilk yerleşimlerin MÖ 3000'li yıllarda, Erken Tunç Çağında yapıldığı bilinmektedir.
• Hitit dönemi. Tepe, sonraları Hititlere ev sahipliği yapmıştır.
• Frig ve Lidya dönemi. Hitit Krallığı'nın MÖ 1190'da yıkılmasının ardından Friglerin egemenliğine girmiş, bu dönemde tepeye "Kawania" ismi verilmiştir. Friglerin ardından bölge Lidyalıların eline geçmiştir.
• Kapadokya satraplığı. MÖ 547 yılında Lidya Krallığı'nı yıkan Ahameniş İmparatorluğu döneminde Kapadokya satraplığına bağlı bir kent haline gelmiştir.
• Doğu Roma İmparatorluğu dönemi. Bu dönemde İkonion, çevresindeki geniş bir bölgenin idari merkezi konumundaydı.
• Anadolu Selçuklu Devleti dönemi. 11. yüzyılın sonlarında Anadolu Selçuklu Devleti'nin başkenti olan Konya'nın ulu camisi ve Selçuklu sarayı Alaeddin Tepesinin kuzeyine inşa edilmiştir.
• Osmanlı İmparatorluğu dönemi. 1468’de nihai olarak Osmanlı İmparatorluğu'na katılmıştır.
• Cumhuriyet dönemi. Alaeddin Tepesi, tarih boyunca hem siyasi hem de sosyal açıdan şehrin merkezî noktası olmuştur.

Günümüzde Alaaddin Tepesi, bir mesire yeri olup etrafını bir tramvay hattı dolaşmaktadır.